De magie van zout :

Meng een lepel zout in een glas water. Na 2 minuten is het zout opgelost door het water.
Giet het gezouten water in een plat bord en wacht enkele dagen. Het water zal verdampen. Het zout zal in slierten langs de boord verschijnen en daarna in korrels op de bodem.

 

Zout water doet drijven:
Neem twee grote glazen en vul ze met water. Doe in een glas 4 koffielepels keukenzout en meng goed.
Breng voorzichtig een ei in eigen glas en vergelijk. Het ei zal drijven in het zout water en zinken in het andere glas.

 

Waarom is zeewater zout?
Zeewater bevat gemiddeld 35gr mineraal zout per kilo water, vooral natriumchloride (zout).
Wanneer we al het zout zou onttrekken van alle zeeën en oceanen op aarde zou dit een zoutberg betekenen van meer dan 1510 meter dik. Het zout komt van de mineralen die veroorzaakt zijn door erosie. Gedurende 3,5 miljard jaren zijn de continenten “afgesleten” door regen, wind en zeeën.
Reken daarbij nog de afzet van mineralen door het magma van de oceaanbodems.

 

Weersomstandigheden voor zoutproductie:
Om zout te produceren zijn er 2 noodzakelijke factoren nodig: zon en wind → verdamping.
De zuidwestenwind is het meest efficiënt voor verdamping omdat ze warm en droog zijn, maar ze komen minder frequent voor.

De werking van de zoutvlakten:
Een zoutvlakte (eerder een zoutmoeras) bevat een lang circuit op een ondoordringbare ondergrond waar het zeewater op natuurlijke wijze verdampt tot de kristallisatie van het zout een feit is.
Een zoutgebied bestaat uit verschillende onderdelen in geometrische vormen, stroomafwaarts in vele opeenvolgende lagen, tot in het gebied waar het zout ontgonnen wordt.
We onderscheiden verschillende entiteiten, afgescheiden door builen (die de paden vormen):

2) kanaal van aanvoer: Via deze weg wordt het zeewater opgevangen. In het Mornac-gebied bevat het water hier 25gr zout per liter. 1) opslagreservoir: Hier wordt het zeewater opgeslagen, vooral nuttig tijdens de tussenseizoenen. Bovendien zal het zoutgehalte hierin al gevoelig stijgen. 3) & 4): kanaaltjes en bassins: de verschillende bassins zijn gekoppeld via rechte kanaaltjes, gescheiden door smalle paden in aarde. Het doel is via de verdamping het zoutgehalte sterk te doen stijgen. 5) Moerasvelden: Dit is het belangrijkste onderdeel van het ganse gebied. De zoutconcentratie stijgt zeer snel (van 80gr naar 200gr per liter) op geringe afstand. Het waterpeil daalt. 6) De kristallisator: Het water eindigt zijn parcours in ondiepe verdampingsbassins (nauwelijks 2 à 5 diep). Het zout zal kristalliseren, het water is immers verzadigd. Het bevat hier 280 à 300gr zout per liter.

Het beroep van "zoutboer":
In de herfst en de winter: Het ontginningsgebied wordt volledig blank gezet. Op die manier wordt de bodem gevrijwaard voor beschadiging door slechte weersomstandigheden.
In de lente: Vanaf half maart worden alle bassins gereinigd. Algen worden verwijderd, bruggen worden, hersteld en alle kanalen en toevoerbuizen worden gecheckt.
In de zomer: Vanaf half juni moet de zoutboer er dagelijks staan. De moerassige bassins krijgen een roze kleur. De kristallisatie is begonnen. Op het wateroppervlak komt een mat vlies… de zoutontginning kan beginnen. Grof zeezout en Fleur de Sel:
Grof zeezout: wordt gewonnen wanneer het weer het toelaat. De grijsachtige kleur ontstaat door contact met de kleibodem (in de kristallisator).
Fleur de Sel: Ontginning kan alleen tijdens de late namiddag. Onder invloed van zon en wind vormt zich een fijn vlies op het wateroppervlak, bestaande uit fijne witte kristallen.